Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/158 K.2023/962

Taraflar arasındaki ihalenin feshi şikayeti nedeniyle yapılan yargılama sonunda Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2015/30441 Esas 2015/32325 Karar sayılı kararı ile ihalenin feshine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, söz konusu karara karşı davalı taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 2016/9723 Esas 2016/14702 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiş, Mahkemenin 2016/701 Esas ve 2016/829 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 2015/30441 Esas 2015/32325 Karar sayılı bozma ilamına direnilmiş ve bu kararın da şikayetçi borçlu vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/12-761 Esas, 2018/2038 Karar sayılı kararı ile Mahkemenin direnme kararının usul yönünden bozulmasına karar verilmesi üzerine Mahkemece usuli eksiklik giderilerek 2019/86 Esas ve 2019/125 Karar sayılı karar ile direnme yolu ile ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmiş ve dosya Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2019/12-789 Esas, 2021/1321 Karar sayılı kararı ile mahkemenin direnme kararının özel daire bozma kararı doğrultusunda ihalenin feshine karar verilmesi gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, davalı tarafların karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2022/12-297 Esas, 2022/677 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; şikayetin kabulüne, ihalelerin feshine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen toplam miktar 1.050,00 TL olup Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 18.710,00 TL’nin altında kalmaktadır.