Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/2895 K.2023/2603

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye uyuşmazlığından dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince, istemin kabulü ile borçlunun itirazının kaldırılmasına ve takibin devamına, borçlunun alacaklıya ait takibe konu taşınmazdan tahliyesine ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın borçlular tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince borçluların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı ile bir kısım borçlular tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. TALEP

Alacaklı icra mahkemesine başvuru dilekçesinde; kira bedellerinin ödenmemesi üzerine Aydın İcra Müdürlüğünün 2021/31831 Esas sayılı dosyası ile borçlular hakkında 29.11.2013 tarihli kira sözleşmesine ve kira sözleşmesinin 10/b maddesi uyarınca hazırlanan kira bedelinin artışına ilişkin 01.06.2016 tarihli protokole dayalı olarak icra takibine girişildiğini, davalı kiracılara Örnek 13 ödeme emri gönderildiğini, borçluların süresi içinde borca ve ferilerine itiraz ettiğini, takip dosyasına vaki itirazlarının kaldırılmasına, temerrüt nedeniyle mecurdan tahliyesine ,itiraz haksız ve aynı zamanda kötüniyetli olduğundan borçlular aleyhine alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Borçlu Tekşenler Petrol Ürünleri İnş. Oto. Gıda Tur.Nak.San.Tic.Ltd.Şti. cevap dilekçesinde; alacaklı ile aralarında 29.11.2013 tarihli kira sözleşmesi dışında başka bir sözleşme bulunmadığını, alacaklının dava dilekçesinde belirttiği 01.06.2026 tarihli bir protokol imzalanmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Borçlu ... cevap dilekçesinde; davaya konu sözleşmeye kiracı Tekşenler Petrol isimli şirketi temsilen imza attığını, 2016 yılında imzaladığı herhangi bir protokol olmadığını, icra takibinde kendisinin bir sorumluluğu olmadığını, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; davalı borçluların süresinde verdiği itiraz dilekçesinde; kira ilişkisindeki imzalarına itiraz etmediği, aylık belirlenen kira bedellerine, faize ve borca itiraz ettiği, davalı kira bedellerinin ödendiğine dair yazılı bir belge ibraz edilmediği gibi kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu öne sürmüş ise de imzaya itirazda bulunmadığı, ispat yükünün muteriz-borçlu tarafa ait olduğu, Borçluların ödeme olgusu yönünden İİK'nın 269/c-1 maddesinde sayılan yasal nitelikteki bir belgeye kanıt olarak dayanmadığı,

davalı borçlular borca itirazını dayandırdığı ödeme olgusunu yasal ve geçerli bir kanıt ile ispatlayamadığı,ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihten itibaren yasal 30 günlük süre içerisinde de takip konusu yapılan borcu ödemediği, gerekçesi ile istemin kabulü ile borçlunun itirazının kaldırılmasına ve takibin devamına, borçlunun alacaklıya ait takibe konu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlular istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu ... ve Tekşenler Petrol Ürünleri İnş.Oto.Gıda Tur.Nak.San.Tic.Ltd.Şti. vekili istinaf başvuru dilekçesinde; ...'ın, takibe dayanak 29.11.2013 tarihli kira sözleşmesini, sadece kiracı şirketin (Tekşenler Petrol Ürünleri İnşaat Otomotiv Gıda Turizm Nakliye Sanayi Ticaret Limited Şirketinin) adına hareketle yetkili temsilcisi sıfatı ile imzaladığını, kira sözleşmesinin tarafı olmadığını, davacı yanca, 23.08.2021 tarihli takip talebinde 29.11.2013 tarihli kira sözleşmesinin ve 01.06.2016 tarihli protokolün takibe dayanak gösterildiğini,

buna karşın takip talebinde dayanak olarak gösterilen 01.06.2016 tarihli protokolün ne icra takip dosyasına ne de açılan dava dosyasına sunulamadığını çünkü taraflar arasında imzalanmış böyle bir protokol bulunmadığını, davacı-alacaklının kötü niyetli şekilde olmayan bir protokolü takibe dayanak göstererek aylık kira bedelini kira sözleşmesinde kararlaştırılan 5.000,00 TL yerine 2.600,00 USD üzerinden gösterildiğini, taraflar arasındaki kiracılık ilişkisinde ihtilafsız kabul edilen ve takibe dayanak olarak sunulan tek hukuki belgenin 29.11.2013 tarihli yazılı kira sözleşmesi olduğunu, davacı-alacaklının takip talebinin 8. maddesinde;

"taraflar arasında imzalanan 01.06.2016 tarihli protokol ile kira sözleşmesi'nin 10/b maddesine göre aylık kira bedellerinin 01.06.2016 tarihinden itibaren 5.000,00 TL'den 2.600,00 USD'ye artırıldığını" iddia etmekte olup ve bu bedel üzerinden icra takibi başlatmış ise de tesisin aylık kira bedelleri kira sözleşmesinde 5.000,00 TL olarak kararlaştırılmış olup kira bedellerinin artırılmasına yönelik taraflar arasında herhangi bir ek protokol vs. imzalanmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takip alacaklısı vekili tarafından borçlular hakkında 29.11.2013 tarihli kira sözleşmesine ve kira sözleşmesinin 10/b maddesi uyarınca hazırlanan kira bedelinin artışına ilişkin 01.06.2016 tarihli protokole dayalı olarak icra takibine girişildiği görülmekte ise de, icra dosyasında takibe dayanak olarak sadece 29.11.2013 tarihli kira sözleşmesinin sunulduğu, kira bedelinin artışına ilişkin 01.06.2016 tarihli protokolün sunulmadığı,

davacı borçlulara gönderilen ödeme emri tebligat parçaları üzerinde "ödeme icra emri vardır" ibaresi bulunduğu ve borçlu şirket ve şirket yetkilisi vekilinin de aşamalardaki beyanlarında, tesisin aylık kira bedellerinin kira sözleşmesinde 5.000,00 TL olarak kararlaştırıldığını, kira bedellerinin artırılmasına yönelik taraflar arasında herhangi bir ek protokol vs. imzalanmadığını savunduğu da nazara alındığında alacaklının,

01.06.2016 tarihli protokol ile kira sözleşmesinin 10/b maddesine göre aylık kira bedellerinin 01.06.2016 tarihinden itibaren 5.000,00 TL'den 2.600,00 USD'ye artırıldığı yönündeki tasarrufunun yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle istemin reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı ve borçlular temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı alacaklı temyiz dilekçesinde; taraflar arasında 29.11.2013 başlangıç tarihli 5+5 10 yıl yazılı kira sözleşmesi ve kira bedelleri yönünden ise aynı kira sözleşmesinin 10/b maddesi gereğince hazırlanan protokol imzalanmıştır. Protokolde davalı ... Ve ...'ın da şahsi imzaları bulunmaktadır. Protokol başlıklı kira bedellerinin artışına ilişkin ek sözleşme ile "01.06.2016 tarihine kadar " olan kira bedelleri konusunda ibralaşıldığı ve bu tarihten sonra yıllık kira bedelinin 31.200 dolar olacağı konusunda mutabık kalındığını borçluların itiraz dilekçesinde imzalarına itiraz etmediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davalı borçluların katılma yolu ile temyiz dilekçesinde; davacı alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin icra takibinde itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İcra İflas Kanunu 67,68, 269, 269/a, 269/b, 269/c maddeleri,

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar/borçlular ve alacaklı vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90'ar TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,