Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/4686 K.2023/4143

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; Antalya 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 04.03.2022 tarih ve 2021/661 E. - 2022/157 K. sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 12/10/2022 tarih ve 2022/1711 E. - 2022/2198 K. sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verildiği, bu karara karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 02.03.2023 tarih ve 2022/13752 E.-2023/1329 K. sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının usulden red kararı yönünden temyiz başvuru talebinin reddine, kısmen kabul kararı yönünden ise onandığı anlaşılmaktadır.

Davalı T. Vakıflar Bankası T.A.O. vekili tarafından onama kararının tebliği üzerine, maddi hata nedeniyle onama kararının düzeltilmesi talebinde bulunulmuş ise de, dilekçenin içeriğinin incelenmesinde dosyanın esasına ilişkin beyanlara yer verildiği görülmüştür.

Yukarıda da açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.