Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/5862 K.2024/3325

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı/borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasındaki kambiyo takibine yönelik borca itiraz ve şikâyet nedeniyle yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve borçlu aleyhine başlatılan takibin iptaline karar verilmiştir.

Sonrasında borçlu şirketin, anılan karar ile aleyhine verilen harç tahsil kararının düzeltilmesini ve davalı/alacaklı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince; ek karar ile davacı/borçlu vekilinin işbu talebinin kısmen kabulü ile aleyhe kötü niyet tazminatına hükmedilmesi talebinin ise reddine karar verildiği görülmektedir.

İlk Derece Mahkemesinin işbu Ek Kararı da şikâyetçi/borçlu tarafından istinaf edilmiş, karara karşı davalı/alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Somut olayda, borçlu/davacı vekilinin istinaf talebi, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 18.05.2023 gün ve 2022/1841 E. 2023/1954 K. sayılı kararı ile "..ek karara yönelik taleplerin HMK 305/A maddesi uyarınca belirtilen yasa yolu ile kabul edilmesi mümkün olmadığından istinafa gelenin sıfatına göre.." gerekçesi ile esastan reddedilmiş, fakat davacı/borçlunun tüm taleplerinin ve mahkemece öncesinde verilen ek kararın gereğince incelenmediği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki, davacı/borçlunun "...borçlu şirket aleyhine verilen harç tahsil kararının düzeltilmesi ve lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi..." talebinin ilk derece mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ek kararı ile reddi sonrası davacı/borçlunun talebinin Bölge Adliye Mahkemesince; HMK'nın 305/A maddesi kapsamında değerlendirildiği, istinaf incelemesinin yapıldığı, hükümde aynen;

"1-Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen ilama yönelik davacı Tasfiye Halinde Değer Tasaruf Gayrimenkul A.Ş. nin istinaf başvurusunun esastan reddine..," şeklinde karar verildiği görülmektedir.

İş bu karar davacı/borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar, HMK'ya 22.07.2020 gün ve 7251 sayılı Kanunun 27. maddesi ile "Hükmün tamamlanması" başlığı ile eklenen 305/A maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

HMK'nın 305/A maddesi ile yapılan yasal düzenleme "(1)Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." şeklinde olup, hükümdeki eksikliklerin, maddedeki şartların oluşması halinde, usul ekonomisi de dikkate alınarak bir an önce giderilebilmesi amaçlanmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesinin taraflardan birisinin istinaf talebini hiç değerlendirmediği somut olayda, istinaf talebini HMK'nın 305/A maddesi kapsamında değerlendirmesi (şartları varsa) maddenin düzenleniş amacına uygundur. Ancak bu değerlendirme önceki karar kaldırılarak yapılamaz. Verilecek karar yeni bir karar olmayıp, önceki kararın eki niteliğinde olmalıdır.

Yapılacak olan ek karar ile önceki karardaki eksikliği gidermek, yada somut olaydaki gibi "..TAMAMEN İNCELENMEYEN TALEBİ İNCELEMEKTİR."

Somut uyuşmazlıkta, davacı/borçlunun istinaf talebinin değerlendirildiği fakat verilen kararın borçlunun tüm taleplerini karşılar ölçüde olmadığı ve dolayısı ile HMK'nın 305/A maddesine aykırı olduğu açıktır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince; davacı/borçlunun harç ve tazminat talepleri dahil yargılama giderleri yönünden ve resen dikkate alınacak talepleri ile 07.03.2023 tarihli ek karara ilişkin istinaf başvurusunun esastan incelenmesi suretiyle, usulüne uygun bir şekilde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.