Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/5920 K.2023/5333

Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/234 Esas, 2019/133 Sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 13.05.2023 gün ve 94660652-105-07-14423-2022-KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 gün ve KYB-2023/60959 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarihli ve 2009/16.HD-188 Esas, 2009/205 Sayılı ilâmında yer alan, ''... Hapsen tazyik yaptırımında amaç, bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak olduğundan, alt sınırdan belli bir ceza belirlenmesi gerekmemekte, yükümlülük yerine getirilene kadar ve en çok 3 ay süreyle kişinin yükümlülüğüne uygun davranması için zorlanması söz konusu olmaktadır...

Ancak, ilk taksitin ödenmemesi üzerine 3 aya kadar hapsen tazyik kararının tamamının infazı halinde takip eden taksitlerin ödenmemesi durumunda artık borçlunun cezalandırılması olanağı kalmayacaktır. Bir başka anlatımla, ilk taksitin ödenmemesi nedeniyle maddede öngörülen cezanın tamamının infazı hâlinde, yaptırım uygulama olanağı kalmadığından, diğer taksitlerin ödenmemesi ayrıca bir taahhüdü ihlâl kabahatini oluşturmayacaktır...

Zira, her bir taksit için ayrı ayrı hapsen tazyik kararı verilmesi halinde, bu kararların her biri infaz yeteneğine sahip olup, usulüne uygun bir şekilde kaldırılmadığı sürece, Yasanın aradığı en çok 3 aya kadar tazyik hapsi verilebileceği kuralını aşacak şekilde infaz edilmeleri söz konusu olabilecektir.

Yerel Mahkemece yapılması gereken, borçlunun ilk taksiti ödememek suretiyle ödeme taahhüdüne aykırı davranması nedeniyle 3 aya kadar hapsen tazyikine ilişkin ilk hükmün infazını bekleyerek, eğer kabahatli, bu hapsen tazyik kararının yerine getirilmesinden sonra borcu öder ise, ödenmeyen diğer taksit yönünden kalan süre kadar hapsen tazyik kararı vermektir.

Yerel Mahkemece, ilk taksitin ödenmemesi nedeniyle verilen hapsen tazyik kararının infaz edilip edilmediği araştırılmadan, son taksitin ödenmemesi nedeniyle yapılan şikâyet üzerine, borçlunun yeniden 3 aya kadar hapsen tazyik ile cezalandırılması yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle yasa yararına bozulması gerekirken, Özel Dairece yasa yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi isabetli değildir.'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Sanığın Alanya 2. İcra Müdürlüğünün 2019/2915 Esas sayılı dosyası kapsamında, yapılan ilamsız takip sonucunda, vermiş olduğu 06.05.2019 tarihli taahhüde ilişkin borcunun ikinci taksidini ödemeyerek taahhüdü ihlâl etmesi eylemi nedeniyle, Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 22.11.2019 tarihli ve 2019/1536 Esas, 2019/2317 Sayılı kararıyla 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında anılan taahhüdün dördüncü taksidinin ödenmemesine dayanak olarak Alanya İcra Müdürlüğünün 2019/64949 Esas sayılı dosyası kapsamında taahhüdü ihlal etmesi nedeniyle görülen davada, bahse konu Ceza Genel Kurulu kararında belirtilen şekilde Mahkemesince

sanık hakkında tazyik hapsine karar verilemeyeceği gözetilmeden, davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma istemi yönünden yapılan incelemede;

İİK’nın 340. maddesine aykırılık fiilinden sanık hakkında verilen tazyik hapsine ilişkin karar hakkında 21.06.2023 tarihinde kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş, şikayetçi adına vekaletnameye istinaden davadan feragat etmeye yetkili olduğu anlaşılan şikayetçi vekilinin mahkemece verilen 25.11.2019 tarihli ve 2019/234 Esas, 2019/133 Karar sayılı hükümden sonra 07.06.2022 tarihinde UYAP üzerinden sunduğu şikayetten feragat dilekçesi ile 07.06.2022 tarihinde şikayetten vazgeçtiği, sanığın üzerine atılı suçun takibinin şikayete bağlı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkındaki davanın vazgeçme nedeni ile düşürülmesine karar verilmesi gerekmiştir.