Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/6051 K.2024/1281

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya borcunu karşılayacak miktarda 122.000,00 TL yatırıldığı, borçlu tarafından dosya borcunun icra dosyasına yatırılması ile birlikte hacizlerin kalktığı, mevzuat da haczin teminatla önlenmesine dair yasal düzenleme bulunmadığı, dosya borcunu ödeme amacıyla yatırıldığının kabulü gerekeceği, üçüncü kişinin paranın teminat olarak yatırıldığını ileri sürmesi hususunun yatırılan paranın dosya borcunu ödeme özelliğini ortadan kaldırmayacağı, dosya borcunun karşılanmış olması davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu mahcuzların değerinin 18.000,00 TL olduğu, istinafa konu edilen uyuşmazlık konusu değerin 41.710,00 TL'yi geçmemesi nedeniyle kesin olduğu anlaşıldığından HMK'nun 352. maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen 02.06.2023 tarihli ek kararı ile kararın kesin olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01.01.2023 tarihinden itibaren de iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Davacı 3. kişi vekilince, 24.04.2021 tarihli haciz sırasında mahcuzların muhafaza altına alınmasını engellemek amacıyla ihtirazi kayıtla mahcuzların bedeli belirlenmediğinden dosya borcu olan 122.000 TL icra dosyasına yatırılmış, 29.04.2021 tarihli dilekçede, cebri icra tehdidi altında ihtirazi kayıtla teminat olarak yatırılan paranın alacaklı tarafa ödenmemesi talep edilmiştir.

Bu beyan ve ödeme, mahcuzların bedeli karşılığı ödemenin, istihkak prosedürünün devamı şartına bağlı olarak ihtirazi kayıt ileri sürülerek yapıldığı anlamına gelir. Borç, ihtirazi kayıtla ödenmiş olduğundan, menkuller üzerindeki haciz kalkmış olsa dahi, dava ödenen bedel üzerinden devam edecektir.

Mahkemece davanın konusunu teşkil eden para teminat olarak değerlendirilmişse de; somut olayda İİK’nun 263. maddesinin uygulanma koşulları bulunmamaktadır, çünkü üçüncü kişinin icra dosyasına teminat yatırması konusunda alınmış bir müdürlük ya da Mahkeme kararı yoktur. Davacı, ihtirazı kayıtla dosya borcunun tamamını yatırmış olup dosyaya yatırılan bu tutar doğrudan istihkak davasının konusunu teşkil etmektedir.

Bu durumda, uyuşmazlık konusu değerin 122.000 TL olduğu kabul edilmelidir.

Ne var ki, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu bu değerin de, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından,Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.