Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/6570 K.2024/1859

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, dava açıldıktan belli bir süre sonra davacı üçüncü kişinin davalının borcunu ödeyerek icra dosyasını kapattığı bu kapsamda hacizlerin kalktığı gerekçesi ile konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine mahkemenin 30.04.2023 tarihli ek kararı ile istinaf süresinin tefhimle birlikte başladığı, davacı vekilinin ise istinaf dilekçesini 10 günlük yasal süre içerisinde ibraz etmediği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvuru talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, ek karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, kısa kararın 23.03.2023 tarihinde tarafların yüzlerine karşı verildiği, kararda istinaf süresinin de tefhimden itibaren 10 gün olduğunun belirtildiği, davacı tarafın istinaf dilekçesini 17.04.2023 tarihinde 10 günlük yasal süreden sonra sunduğu dolayısıyla istinafa konu ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1. maddesine göre istinaf yoluna başvuru süresi tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince 23.3.2023 tarihli duruşmada taraf vekillerinin yüzüne karşı karar verildiği, kararda tefhim veya tebliğden itibaren 10 günlük süre içerisinde istinaf yasa yoluna başvurulabileceğinin belirtildiği, kararın tebliğ edilmediği, davacı vekilinin 17.4.2023 tarihinde istinaf dilekçesi sunduğu görülmüştür.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.04.2023 tarih, 2021/5 Esas 2023/2 Karar sayılı kararına göre.

Hâkimin uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit ederek re'sen uygulama ve bu çerçevede kanun yolu süresini de taraflara doğru gösterme yükümlülüğünün kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece hatalı şekilde kanun yolu süresinin yanlış gösterilmesi nedeniyle kanunda belirtilen süre içerisinde kanun yollarına başvurma hakkının kullanılamaması lehine olan taraf için usule ilişkin kazanılmış bir hakkın doğduğunun kabul edilemeyeceği, zira usule ait kazanılmış hak esasının bir istisnası olarak kamu düzeni ile ilgili konularda usulî kazanılmış haktan söz edilemeyeceği hususu da vurgulanmış,

hukuk davalarında hükümde kanun yolu süresinin hatalı gösterilmesi halinde hatalı gösterilen kanun yolu süresi içinde yapılan kanun yolu başvurusunun incelenmesi gerektiğine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ''tefhim veya tebliğden itibaren'' denilmek suretiyle istinaf süresi konusunda tarafları yanıltacak şekilde hüküm oluşturulduğu bu nedenle, davacının istinaf isteminin süresinde yapıldığının kabulü gerekir. O halde, istinaf başvurusunun süresinde yapılmadığına ilişkin 30.4.2023 tarihli ek kararının kaldırılarak, istinaf başvurusunun esasının incelenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.