Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/7018 K.2024/3309

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Dava, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi raporu ile mahcuzların davalı 3. kişi şirkete ait olduğu tespit edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu haczin üçüncü kişinin ticaret sicil adresinde, şirket yetkilisi huzurunda yapıldığı, haciz sırasında borçluya ait evraka rastlanmadığı, mülkiyet karinesinin davalı üçüncü kişi lehine olup, karinenin aksinin davacı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerektiği,borçlu şirketin haciz adresinde faaliyet göstermediği,

davalı üçüncü kişi şirketin borcun doğumundan çok önceki bir tarihte kurulduğu,borçlu şirket eski ortağı ...'ın bir dönem davalı şirkette ortak olması ve davalı 3.kişi şirketin müdürü ... ...'in borçlu şirketin eski sigortalı çalışanı olmasının üçüncü kişi lehine olan karinenin aksini değiştirmeye yeterli olmadığı,... ...'in ticaret sicil kayıtlarına göre borçlu şirket ortağı veya yetkilisi olmadığı, bilirkişi raporunun üçüncü kişi lehine olan karineyi desteklediği,

davacı alacaklının dayandığı delillerin karinenin aksini ispata yeterli görülmediği gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haciz tutanağında haciz yapılan adresin "D100 Karayolu üzeri ... Mevki no:12" yazılı olduğu, davalı 3. kişinin ticaret sicilde kayıtlı adresinin ise 14.8.2014 tarihi itibariyle "D100 Karayolu üzeri ... Mevki no:12/a" olduğu görülmüş, ticaret sicil kayıtlarına göre ticaret sicilde kayıtlı bir önceki adresini ise, "... Köyü D 100 Karayolu ... Tesisleri" yazılı olduğu, borçlunun ticaret sicil adresinin ise "D100 Karayolu üzeri ... Mevki ...

Tesisleri no:12/b" olduğu görülmüştür. Dava konusu 7.7.2021 tarihli haciz sırasında 3. kişi şirket yetkilisi hazır bulunmuş, evrak araştırılması yapılmamış ise de,davacının delil olarak dayandığı aynı yerde yapılan 3.7.2019 tarihli haciz sırasında,borçlu şirkete ait olağan üstü genel kurul toplantısı tutanağı,ticaret sicil belgesi, borçlu şirketin kredi alan sıfatı ile ve Mercedes Benz Finansmanın ESAS NO : 2023/7018

alacaklı sıfatı ile yer aldığı ...’ın müşterek borçlu müteselsil kefil olarak yeraldığı, 30.11.2017 tarihli sulh ve ibra protokolü, protokole ilişkin borcun 105.000,00 TL'sinin 3. kişi şirket ünvanı altında ödendiğine ilişkin 2016 tarihli dekont; ...’ın isminin geçtiği ödeme emri; borçlu şirketin keşidecisi olduğu 2015 tarihli senet fotokopisi, ihtarname;borçlu şirkete ait şoför hesap alma formu, ödeme makbuzu; taşıma irsaliyeleri, veresiye fişi görülmüş, hatta aksi sabit oluncaya kadar geçerli haciz tutanağında 3.kişi şirket ve borçlu şirkete ait veresiye fişlerinin yan yana olduğu, anılan evrakların Erpet Düzce Petrol ve Muhasebe yazan yerde bulunduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, 3. kişi şirkette hakim ortak olan ... yapılan hisse devirleri sonucu 14.8.2014 tarihi itibari ile tek ortak olmuş, 9.2.2016 tarihinde hisselerini kayınbiraderi ...’a devretmiş, 15.7.2016 tarihinde ise ... hisseleri ...’ın oğlu ...’a devretmiş, ... ve ... 3. kişi şirkete dışardan atanan müdür olarak yetkilendirilmiş, 7.6.2023 tarihinde ise yeniden tek ortak ... olmuştur.

Anılan şahıs, borçlu şirketinde ortağı iken borcun doğumundan sonra 17.2.2016 tarihinde borçlu şirketteki hissesini devretmiştir. 3. Kişi şirketin dışardan atanan müdürü olarak görev yapan ... ...’in öncesinde borçlu şirketin çalışanı da olduğu, yine borçlunun bir kısım çalışanın 3. kişi şirkette çalışmaya devam ettiği görülmüştür.

Dosyada yer alan Mercedes Benz firmasının 08.06.2022 tarihli yazısına göre, borçlu şirketten 17.8.2016 tarihinde iade alınan araçların 24.8.2016 tarihinde 3. kişiye satıldığı da görülmüştür. Buna göre, borçlu ile 3. kişinin birlikte hareket ettiği, muvazaalı işlemler yaptığı kanaatine varıldığı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru değildir.