Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/7292 K.2024/4330

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin İcra Mahkemesine başvurusunda; İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/10 Esas sayılı dosyasında, ara karar ile ihtiyati haciz kararı alındığı, İcra Müdürlüğünden borçluların araç, taşınmaz, maaş ve ücretine ihtiyati haciz konulmasını talep ettiği, İcra Müdürlüğünce talebin maaş ve ücrete ilişkin kısmının reddine karar verildiği, 06.10.2021 tarihli ret kararını şikayete taşıdığı görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesince, şikayete konu edilen maaş haczi daha önce İstanbul Anadolu 16. İcra Hukuk Mahkemesi 2021/311 E. sayılı dosyası üzerinden kesin olarak hükme bağlandığından şikayetin kesin hüküm nedeniyle usulden reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılarak; davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı maaş haczinin şikayet konusu yapıldığı, İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/263 Esas ve 2021/311 Esas sayılı dosyalarında yapılan yargılama sonunda Asliye Hukuk Mahkemesinin vermiş olduğu haciz kararının ihtiyati tedbir mahiyetinde olduğu ve maaş haciz yapılamayacağı gerekçesi ile hacizlerin fekkine kesin olarak karar verildiği, ...'nın şikayetine ilişkin ilamın istinafa konu edilmediği,

...'ün şikayetine ilişkin ilamın istinaf edildiği ancak bu kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi 2022/45 Esas 2023/228 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararının kesin olduğu belirtilerek istinaf talebinin usulden reddine karar verildiği, maaş haczinin davacı alacaklı tarafından sunulan mahkeme ara kararına dayanılarak yapılamayacağı yönündeki kararının takip dosyası bakımından bağlayıcı olduğu,

aynı takip dosyasından yeniden maaş haczi mümkün olmadığı anlaşılmakla, şikayetin açıklanan gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken (Yargıtay 12 HD 2020/2500 Esas 2021/2708 Karar), kesin hüküm bulunduğundan bahisle şikayetin usulden reddi kararı isabetsiz ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 355. maddesi gereğince re'sen yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 353/1-b.2. maddesi gereğince İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına,

kararın gerekçesi düzeltilerek yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda; şikayete konu edilen ihtiyati haciz kararı genel mahkemede görülen dava sırasında ara karar ile verilmiş olup, gerçekte ihtiyati tedbir niteliğinde bir karar olduğundan, kararın infazına ilişkin şikayetleri inceleme görevi, ihtiyati haciz kararını veren İstanbul Anadolu 32. Asliye Hukuk Mahkemesine aittir.

İcra memuru, ihtiyati tedbirin infazı ile görevli memur sıfatında olup, İcra Mahkemesince denetlenecek bir durum yoktur. Bölge Adliye Mahkemesince, İcra Mahkemesinin talep hakkında karar verme görevi bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin şikayetin kesin hüküm nedeniyle reddine dair kararının ortadan kaldırılarak davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi yönünde yeniden hüküm kurulması gerekirken, yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.