Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/7298 K.2023/7520

...

SUÇ

Resmen teslim edilen taşınmaza el atma HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Mahkemece, sanık ...'nin sanık ...'nin babası olması nedeniyle, sanık ...'nin oğluna ait iptal edilmemiş sözleşmeye dayalı olarak kullanım gerçekleştirmesinin İİK'nın 342. maddesindeki suça vücut vermeyeceği, sanık ... yönünden verilmiş müdahalenin meni hükmünün bulunmadığı da dikkate alınarak sanıkların üzerine atılı İİK'nın 342. maddesinde belirtilen icra dairesince teslim edilen taşınmaza tekrar girme suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatine dair karar verilmiş ise de;

ceza hukuku açısından 5237 sayılı TCK’nun 20. maddesi gereğince tebligatın hukuki sonuç doğurması için tebligatın borçlu asile yapılması gerektiği, borçlu vekiline tebligat yapılması takip hukukunda sonuç doğurması için geçerli ise de, cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak cezai sorumluluk bakımından sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle atılı suçtan verilen beraat kararları sonuç itibariyle doğru olduğundan kararda isabetsizlik görülmemiş olup,

Ancak; Beraat eden ve kendisini vekille temsil eden sanık ... lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesi uyarınca vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

...