Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/7381 K.2024/3595

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı ve davacı/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı üçüncü kişi icra mahkemesine başvurusunda; meskeniyet şikayetinde bulunarak, haczin kaldırılması talebinde bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesince şikayetin aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, bu karar, borçlunun eşininde meskeniyet şikayetinde bulunma hakkı olduğu, işin esasının incelenmesi yönünde Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmış, yeniden yapılan yargılama sonucu, şikayetin kısmen kabulüne, taşınmazın 1.190.000,00 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına karar verilmiş, istinaf yoluna başvuru sonucu İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Takip dosyasının tarafı olmayan 3. kişinin haczedilmezlik şikayetinde bulunma hakkı olmadığı kanuni düzenleme ve Yargıtay içtihatları ile istikrarlı şekilde uygulanmakta olup, haczedilmezlik şikayetinin ancak takip borçlusu tarafından ileri sürebileceği, borçlunun şahsına sıkı sıkıya bağlı bu hakkın borçlu haricindeki kişilerce ileri sürülmesinin mümkün olmadığı, Anayasa Mahkemesi kararında; aile konutu kavramı ile haline münasip ev kavramı arasında özdeşlik kurulmuş ise de; her iki kavramın özdeş olmadığı,

2004 Sayılı Kanunun 82. maddesinde "borçlunun haline münasip evi" kavramı kullanılmış olup, kanun koyucunun amacının meskeniyet iddiasında bulunma hakkını sadece borçluya tanımak olduğu, borçlu haricindeki kişilere yorum yolu ile dava açma hakkı tanınmasının olanaklı olmadığı, bu nedenle somut olayda uyuşmazlıklara İİK'nın ilgili maddeleri uygulanmalıdır.