Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/8308 K.2024/2106

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

I- Sanık ... müdafinin temyiz talebine ilişkin yapılan değerlendirmede

Sanık ... müdafine gerekçeli kararın 06/06/2023 tarihinde elektronik tebligat yolu ile yapılmış olduğu, sanık ... müdafinin gerekçeli kararın tebliği üzerine bir temyiz dilekçesi vermemiş olduğu, müşteki vekilinin temyiz dilekçesinin sanık ... müdafine 12/07/2023 tarihinde elektronik tebligat yolu ile tebliğinden sonra sanık ... müdafinin 17/07/2023 tarihli dilekçe ile "katılma suretiyle temyiz talebinde" bulunduğu anlaşılmış ise de "katılma yolu ile temyiz" imkanının 6100 sayılı HMK'nın 348. maddesinde düzenlendiği ve hukuk yargılamasında mümkün olduğu,

ceza yargılamasında ise katılma yolu ile temyiz düzenlemesinin 5271 sayılı CMK içeriğinde bulunmadığı bu nedenlerle yasal süre geçtikten sonra katılma suretiyle temyiz mümkün olmadığından sanık ... müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca oybirliği ile REDDİNE,

II- Müşteki vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan değerlendirmede

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; sanıklar hakkındaki ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararları kaldırılarak sanıkların üzerine atılı suçu işledikleri sabit olmadığından bahisle beraat kararları verilmiş ise de;

ceza hukuku açısından 5237 sayılı TCK’nun 20. maddesi gereğince tebligatın hukuki sonuç doğurması için icra emri tebligatının borçlu asile yapılması gerektiği, borçlu vekiline tebligat yapılması ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması için geçerli ise de, cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak cezai sorumluluk bakımından sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla,