Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/8874 K.2023/8997

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu şirketin ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verildiği, karara karşı şikayetçinin yasal süresinden sonra istinaf talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, karara karşı borçlunun temyiz yoluna başvurduğu görülmüştür.

İİK’nın 363/1. maddesine göre, istinaf yoluna başvuru süresi, ilk derece mahkemesi kararının tefhim veya tebliğinden itibaren on gündür.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince 15.03.2022 tarihinde kararın davacı şirket yetkilisinin ve davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edildiği, davacı tarafından süre tutum dilekçesi sunulmadığı, 04.04.2022 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesi verildiği, istinaf dilekçesinin kararın tefhiminden itibaren yasal 10 günlük süreden sonra verildiği, buna göre istinaf isteminin süresinde olmadığı tespit edilmiştir.

O halde; Bölge Adliye Mahkemesince İİK'nın 365/3. maddesi uyarınca şikayetçi borçlu vekilinin istinaf başvurusunun süre aşımından reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek şikayetçinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.