Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/165 K.2024/2748

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesine göre; istinafı kabil olan icra mahkemesi kararlarına karşı, ait olduğu alacak, hak veya malın değer veya miktarı 1.000 TL’yi geçmesi şartıyla istinaf yoluna başvurulabilir.

Anılan hükümdeki kesinlik sınırının, aynı Kanunun ek (1). maddesi dikkate alındığında, 20.07.2016 tarihinden itibaren 2.190 TL, 02.12.2016 tarih ve 6373 sayılı Kanunun 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 02.12.2016 tarihinden itibaren 7.000 TL, yine aynı Kanunun ek (1). maddesi uyarınca da 01.01.2017 tarihinden itibaren 7.260 TL, 01.01.2018 tarihinden itibaren 8.310 TL, 0101.2019 tarihinden itibaren 10.280 TL, 01.01.2020 tarihinden itibaren 12.600 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 13.740 TL, 01.01.2022 tarihinden itibaren 18.710 TL., 01.01.2023 tarihinden itibaren de 41.710 TL,

01.01.2024 tarihinden itibaren de 66.090 TL olarak uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, alacaklının, örnek 14 takibe yapılan itirazın kaldırılması ve borçlunun kiralanandan tahliyesi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 12.10.2023 tarih ve 2023/389 E.-2023/566 K. sayılı kararı ile davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, tahliyeye dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 06.12.2023 tarih ve 2023/2973 E.-2023/3184 K. sayılı kararı ile istinaf dilekçesinin reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusu değerin, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine göre kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından İİK’nın 365/3. maddesi gereğince istinaf dilekçesinin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.