Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/1673 K.2024/3909

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "Temyiz yoluna başvurma ve incelenmesi "başlıklı 364. maddesinin 2. fıkrasında, "Yukarıda belirtilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurma ve incelenmesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre yapılır." hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 366/1. maddesinde; “Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ila 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmü, yine aynı Kanunun “Katılma yoluyla başvurma" başlığı altında düzenlenen 348/2. maddesinde; istinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir" hükmü yer almaktadır.

Buna göre; katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı olup ona tabidir. Bu nedenle asıl tarafın temyiz talebi esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile temyiz talebi reddedilir.

Somut olayda, Salihli İcra Hukuk Mahkemesinin 27.10.2020 tarih 2018/221 E.-2020/291 K. sayılı kararına karşı şikayetçi borçlu tarafından temyiz talebinde bulunulduğu, temyiz dilekçesinin tebliğ üzerine davalı alacaklı tarafından da süresi içerisinde katılma yolu ile temyiz talebinde bulunulduğu ancak şikayetçi borçlunun süresi içerisinde temyiz harç ve giderlerini yatırmadığından bahisle ilk derece mahkemesinin 24.01.2024 tarihli Ek Kararı ile şikayetçi borçlunun temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, ek kararın şikayetçi borçlu vekiline tebliğ edildiği ek karara karşı şikayetçi borçlu tarafından temyiz yoluna başvurulmadığı görülmüştür.