KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2024/1837 E., 2024/2863 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2024
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun duruşma yapılmadan verilecek kararları düzenleyen 353/1-a-6. bendinde; mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde, Bölge Adliye Mahkemesince, esası incelenmeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verileceği hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 07.12.2023 tarih 2023/75 E.-2023/2385 K. sayılı kararında; HMK’nın 353/1-a-6. bendi uyarınca, Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesinin 2022/820 Esas-2022/1392 Karar sayılı kararının kaldırılarak, yeniden yargılama yapılıp hüküm kurulmak üzere “Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine” şeklinde "Kesin" olarak karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı görülmektedir.
Yargıtayca incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, HMK’nın 353/1-a-6. maddesinde belirtildiği üzere kesin nitelikte olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2024/1837, K. 2024/2863, 22 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama