Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/4683 K.2025/344

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki diğer hissedar ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya Daireye elektronik olarak gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Somut olayda, icra müdürlüğünce -İİK’nun 121. maddesi gereğince taksim edilmemiş miras hissesinin satışının ne şekilde yapılacağı konusunda karar almak üzere- dosyanın icra mahkemesine gönderildiği, Mersin 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12/12/2022 tarih ve 2022/1204 E. 2022/998 K. sayılı kararı ile borçluya ait taşınmazlar ile ilgili olarak ortaklığın giderilmesi için ilgili Sulh Hukuk Mahkemesinde izaleyi şuyu davası açmak için alacaklı vekiline yetki verilmesine, satışı talep edilen taşınmazlar hissesindeki ortaklığın giderilmesi halinde satışın İİK 121. madde ve devamı maddeleri gereğince işlem yapılmasına karar verildiği,

diğer hissedar ... tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ilk derece mahkemesince işbu başvurunun da 12/12/2023 tarihli ek karar ile -kararın kesin olduğu gerekçesiyle- reddine karar verildiği, ret kararına karşı tekrar istinaf yoluna başvurulduğu, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 20/02/2024 tarih ve 2024/260 E. 2024/431 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk derece mahkemesince (İİK’nın 121. maddesi uyarınca) verilen karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, bu doğrultuda yine ilk derece mahkemesince verilen ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.