Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/5309 K.2024/7582

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar(borçlular) tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçluların ihalenin feshi talebi ile İcra Mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince, taşınmazın ihale bedelinin muhammen bedelinin üzerinde olması nedeniyle zarar unsurunun bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı borçlular tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; borçluların şikayet ve istinaf dilekçelerinde ileri sürdüğü fesih nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlular tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, borçlular tarafından sair nedenlerle taşınmaz ihalesinin feshi isteminde bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesince bir kısım fesih nedenleri incelenerek taşınmazın ihale bedelinin muhammen bedelinin üzerinde olması nedeniyle zarar unsurunun bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği, borçluların şikayet nedenleri ile birlikte mahkemece yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmadığı ileri sürülerek istinaf başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince Dairemizin değişen içtihatları uyarınca ileri sürülen istinaf nedenlerinin esası hakkında değerlendirme yapılmak suretiyle mahkeme kararının gerekçesi tümüyle değiştirilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde hata edildiği tespit edildiği halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, istinaf isteminin kabulü ile gerekçenin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi ve ihalenin feshi şikayetinin esastan incelenmesi nedeniyle İİK'nın 134. maddesi gereğince şikayetçi borçlular aleyhine re'sen para cezasına hükmedilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.