Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/5711 K.2024/9382

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Adi kira ve hasılat kiralarına dair başlatılan ilamsız icra takibine karşı borçlunun yasal süresi içerisinde icra müdürlüğüne yaptığı itiraz üzerine alacaklının icra mahkemesine yaptığı başvuru ile, borçlunun itirazının kaldırılmasını ve takip konusu taşınmazdan tahliyesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda istemin kısmen kabul kısmen reddi ile borçlunun itirazının 58.500,00 USD asıl alacak ve 67,72 USD işlemiş faiz yönünden kaldırılmasına,

fazlaya ilişkin istemin reddine, borçlu aleyhine takip tarihi itibariyle asıl alacağın TL karşılığı olan 431.800,20 TL’nin %20’si oranında olan 86.360,04 TL icra inkar tazminatına, alacaklı aleyhine de reddedilen kısım olan 15,62 USD’nın TL karşılığı olan 115,29 TL’nin % 20’si olan 23,06 TL tazminata hükmedilmesine karar verildiği, tahliye istemi hakkında ise, konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 58. maddesinin 3. fıkrasında; alacağın veya istenen teminatın Türk parasıyla tutarının ve faizli alacaklarda faizin miktarı ile işlemeye başladığı günün, alacak veya teminat yabancı para ise alacağın hangi tarihteki kur üzerinden talep edildiğinin ve faizinin, takip talebinde belirtilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun’un 60. maddesinin birinci fıkrasının birinci bendinde; alacaklının veya vekilinin banka hesap numarası hariç olmak üzere, 58. maddeye göre takip talebine yazılması lazım gelen kayıtların ödeme emrinde bulunması gerektiği belirtilmiştir.

Buna göre; alacaklı, yabancı para alacağının TL karşılığını, takip talebinde göstermek zorunda olup, buna bağlı olarak bu zorunluluğun ödeme emrinde de yerine getirilmesi gerekmektedir. Bu noksanlık kamu düzeni ile ilgili olup, takibin her safhasında re'sen göz önünde tutulmalıdır (HGK'nın 12.05.1999 tarih ve 1999/12-271 E.-99/301 K. sayılı kararı).

Öte yandan; HMK'nın 445. maddesi ile HMK'nın uygulanmasına ilişkin yönetmeliğe göre elektronik ortamda saklanan UYAP kayıtları asıldır.

Somut uyuşmazlıkta; alacağın yabancı para üzerinden talep edildiği, takip talebinde ESAS NO : 2024/5711

harca esas değerin TL karşılığının gösterildiği, ancak dosyada mübrez 18.8.2020 tarihli fiziki ödeme emrinde yabancı para alacağının TL karşılığı gösterilmediği gibi UYAP’a 19.8.2020 tarihinde kaydedilen ödeme emrinde de gösterilmediği, UYAP sistemine 19.01.2023 tarihinde kaydedilen ödeme emrinde ise harca esas değerin TL karşılığının yazıldığı tespit edilmiştir. Ödeme emrindeki bu eksikliğin sonradan tamamlanması sonuca etkili olmayıp, talep edilen alacağın TL karşılığının yazılı olduğu ödeme emrinin UYAP sistemine işbu itirazın kaldırılması ve tahliye talebinden çok sonra kaydedildiği görülmekle, geçerli bir ödeme emrinin bulunmadığının kabulü gerekir.

O halde mahkemece, ödeme emrinde yabancı para alacağının TL karşılığı gösterilmediğinden kamu düzenine ilişkin olan bu husus resen nazara alınarak geçerli bir ödeme emri bulunmadığı gerekçesiyle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken istemin esası incelenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.