Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/6816 K.2024/8624

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda.

Gaziantep 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 01.03.2022 tarih ve 2021/538 Esas E.-2022/108 K. sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 27.01.2023 tarih ve 2022/1535 E.-2023/213 K. sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın miktar yönünden kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı, Dairemizce 05.07.2024 tarih ve 2024/2530 E.-2024/6748 K. sayılı karar ile,

temyize konu kararın miktar yönünden kesin olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra asıl karara yönelik davacı vekilinin temyiz başvuru talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili tarafından temyiz başvuru talebinin reddine ilişkin kararın tebliği üzerine karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.