Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/6876 K.2024/9449

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara ilişkin dosya Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İhalenin feshi istemiyle yapılan şikayet üzerine Tokat İcra Hukuk Mahkemesi'nin 05/07/2022 tarih ve 2022/63 Esas - 2022/233 Karar sayılı kararı ile şikayetin kısmen kabulüne karar verildiği, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 22/12/2022 tarih ve 2022/2975 Esas-2022/3866 Karar sayılı kararı ile; davacının istinaf başvurusunun para cezası yönünden kabulü ile, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına yeniden esas hakkında karar verildiği ve işbu kararın da davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.12.2023 tarih ve 2023/4457 Esas, 2023/9506 Karar nolu kararı ile kararın onanmasına karar verildiği, kararın 28/12/2023 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Akabinde davacının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere sunduğu 26/01/2024 havale tarihli dilekçesi ile kanun yararına temyiz yoluna başvurduğu; bu başvuru nedeniyle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, konuya ilişkin olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2024 tarih ve 2024/16128 sayılı yazısında yer alan; “...... tarafından açılan ihalenin feshi davasında Tokat İcra Hukuk Mahkemesinin 2022/63 Esas sayılı dava dosyası, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 28.12.2023 tarihli ve 2023/4457 Esas, 2023/9506 Karar sayılı ilamına karşı karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine,

ilgili hukuk dairesi yerine sehven Cumhuriyet Başsavcılığımıza gönderildiği anlaşıldığından ekte iade edilmiştir....” şeklindeki ifadeler ile, dosyanın iade edildiği, ilk derece mahkemesince dosyanın karar düzeltme incelemesi amacıyla Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunun “Kanun Yararına Temyiz” başlıklı 363. maddesinde “ İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz. (3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmî Gazetede yayımlanır” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, davacının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Tokat İcra Hukuk Mahkemesine sunduğu 26/01/2024 havale tarihli dilekçesinde; 6100 sayılı HMK’nın 363. maddesi gereğince kanun yararına temyiz yoluna başvurduğunu tereddüte yer vermeyecek bir şekilde açıkça ifade etmiştir. Davacı iradesini, kanun yararına temyize başvuru şeklinde ortaya koymasına rağmen, dilekçenin karar düzeltme dilekçesi olarak kabul edilmesi yerinde görülmemiştir.

Buna göre; Dairemiz kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmamışken, (kaldı ki Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme de bulunmuyorken) bahsi geçen dilekçenin karar düzeltme talebini ihtiva ettiği kabul edilerek karar düzeltme talebi hakkında inceleme yapmak amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi doğru olmayıp dosyanın iadesi gerekmiştir.