Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/7044 K.2024/10870

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri On bin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01.01.2023 tarihinden itibaren iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na,

01.01.2024 tarihinden itibaren de üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Somut olayda, toplam 472.186,46 TL asıl alacağın tahsili amacıyla başlatılan Örnek 4-5 numaralı ilamlı takipte kısmi ödeme nedeniyle takibin iptali talebiyle İcra Mahkemesine başvurulduğu, Ankara 4.İcra Hukuk Mahkemesinin 20.06.2023 tarih ve 2021/72 E. 2023/415 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 368.316,11 TL yönünden icranın kısmen geri bırakılmasına karar verildiği, davacı ve davalı tarafından, davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 11.07.2024 tarih ve 2023/1137 E. 2024/1084 K. sayılı kararı ile tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Temyize konu edilen değerin, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, İİK'nın 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.