Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/7440 K.2024/10873

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, borçlunun tebliğ işleminin usulsüzlüğü iddiasıyla İcra Mahkemesine başvurduğu, Lüleburgaz İcra Hukuk Mahkemesinin 24.02.2022 tarih ve 2021/230 E. 2022/59 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, borçlu tarafından, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 17.05.2024 tarih ve 2022/1882 E. 2024/965 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin süreden reddine karar verildiği, bu kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak İcra Mahkemesi kararları sayılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, tebliğ usulsüzlük şikayetinin yasal 7 günlük süre aşımından reddine ilişkin olup kesin nitelikte olduğundan, İİK’nın 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.