Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/7626 K.2025/2574

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2024 tarihinden itibaren üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası olarak uygulanmaktadır.

Somut olayda, 21.07.2023 tarihli haciz müzekkeresinin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 29.11.2023 tarih ve 2023/949 E.-2023/1299 K. sayılı kararı ile şikayetin kabulüne karar verildiği, şikayet edilen alacaklı tarafından, talebin kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinin 09.05.2024 tarih ve 2024/213 E.-2024/815 K. sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm tesisi ile şikayetin reddine kesin olmak üzere karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusu değerin (somut olayda şikayete konu haciz müzekkeresindeki toplam borç miktarı 231.303,49 TL), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, İİK'nın 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.