Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/7850 K.2025/2315

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayeti ile birlikte tahsil harcı alınmaksızın hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince; şikayetin reddine karar verildiği, borçlunun istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvuru dilekçesinin İİK'nın 363/1. fıkra son cümlesi ve HMK.'nın 352/1-c maddesi uyarınca süre yönünden reddine, şeklinde karar verildiği görülmektedir.

İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1. maddesine göre; istinaf yoluna başvuru süresi, tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda, İcra Mahkemesi kararının istinaf yoluna başvuran şikayetçi borçlu vekiline 20.06.2023 tarihinde tefhim edildiği, istinaf süresinin kısa kararın tefhimi ile başladığı, istinaf dilekçesinin 03.07.2023 tarihinde verilip kaydettirildiği görülmüştür. 10 günlük isitnaf süresinin son günü olan 30.06.2023 tarihi, Kurban Bayramının üçüncü günü olup resmi tatil günü olduğundan, istinaf başvuru süresinin son gününün Kurban Bayramı ve hafta sonu tatiline rastlaması nedeniyle, borçlunun istinaf başvurusunun takip eden ilk iş günü olan 03.07.2023 tarihinde ve yasal süresi içinde yapıldığı anlaşılmıştır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esasının incelenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.