Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/211 K.2025/2784

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 27.03.2025 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

...'ın Karşı Oy Yazısı:

Davalı/alacaklı tarafından davacı/borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla 02.02.2023 tarihinde takip yapıldığı, davacı/borçluların 5 günlük yasal sürede imza itirazında bulundukları, İlk Derece Mahkemesince 24.01.2024 tarihli son duruşmada davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...'in hazır olduğu, yapılan yargılama neticesinde davacıların imzaya itirazlarının kabulü ile davacılar yönünden İİK'nın 170/3. maddesi gereğince takibin durdurulmasına, asıl alacağın %20'si tazminat ile para cezasına hükmedildiği,

bu kararın aynı duruşmada "...YÜZÜNE KARŞI VERİLENLER YÖNÜNDEN KARARIN TEFHİMİNDEN, yokluğunda karar verilenler yönünden kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde istinaf yolu açık olmak üzere..." karar verildiği, kararın davalı/alacaklı tarafından 28.02.2024 tarihinde istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince "...İlk derece mahkemesince 29/02/2024 tarihli ek kararla tefhim tarihine göre istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verildiği;

işbu ek kararın istinaf eden tarafından 04/03/2024 tarihinde istinaf edildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar tefhim tarihine göre istinaf başvurusu süresinde değil ise de gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce; dolayısıyla İİK’nin 363. maddesinde belirtilen on günlük süre dolmadan istinaf yoluna başvurulduğunun anlaşılması karşısında Anayasa Mahkemesi’nin 2016/73086 sayılı başvuruya ilişkin 25/09/2019 tarihli kararı gözetilerek istinaf başvurusunun süreden reddine dair ek kararın kaldırılmasına, asıl karara yönelik istinaf başvurusunun incelenmesine karar verilmiştir. (HMK Md. 346/2)..." ilk derece mahkemesince verilen ek kararın kaldırılmasına, asıl karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, bu kararın davalı/alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine göre 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 363/1. maddesi uyarınca istinaf yoluna başvuru süresi tefhim veya tebliğden itibaren 10 gündür.

İcra mahkemesi, kısa kararın tefhiminden sonra (istinaf süresi olan) 10 gün içinde gerekçeli kararını yazıp dosyaya koymazsa ilgilinin (tefhimden itibaren 10 gün içinde) kısa bir istinaf dilekçesi yazıp vermesi, (bu istinaf dilekçesinde) icra mahkemesi kararını istinaf ettiğini ve gerekçeli kararı gördükten sonra ayrıntılı bir istinaf dilekçesi vereceğini belirtmesi gerekir (Baki Kuru, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış İcra ve İflas Hukuku Ders Kitabı, Ankara, 2021, s.347).

Kısa bir istinaf dilekçesinin verilmesinden sonra gerekçeli kararın tebliği üzerine istinaf başvurusunda bulunanın gerekçeli istinaf dilekçesi verme hakkı mevcut olduğundan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkı da ihlal edilmemiş olacaktır.

Gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara aykırı olması hâlinde ise istinaf süresinin tebliğden başlayacağı açıktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.11.2023 tarihli ve 2021/12-263 E., 2013/1150 K., aynı tarihli ve 2023/12-679 E., 2023/1151 K., aynı tarihli ve 2023/12-933 E., 2023/1152 K. sayılı kararları benzer niteliktedir).

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince kararın 24.01.2024 tarihli duruşmada davalı vekili Av. ...'in yüzüne karşı verildiği, hükümde "...yüzüne karşı karar verilenler yönünden kararın tefhiminden itibaren 10 gün içinde istinaf yolu açık olmak üzere..." şeklinde yanıltma olmaksızın istinaf yasa yoluna başvuru süresinin belirtildiği, davalı/alacaklı vekilinin yüzüne karşı hükmün tefhim edildiği, davalı vekilinin yasal 10 günlük süreden sonra 28.02.2024 tarihinde istinaf dilekçesini sunduğu görülmüştür.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nın 363/1. ve 365/3. maddeleri gereğince istinaf isteminin yasal 10 günlük süre aşımından reddine karar verilmesine ilişkin 29.02.2024 tarihli ilk derece mahkemesinin ek kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddi gerekirken, işin esası incelenerek asıl karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonuçta istinaf talebi reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle; sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiğinden, Dairemizin sayın çoğunluğunun "asıl karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine" dair yalın onama görüşüne katılamıyorum. 27.03.2025