Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/2371 K.2025/4349

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak Kahramanmaraş İcra Müdürlüğünün 2018/152281 Esas sayılı dosyası ile genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatılmış olduğunu, bu takip derdest iken bu kez de Kahramanmaraş İcra Müdürlüğünün 2021/...

Esas sayılı dosyası ile aynı alacağa dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığını, başlatılan bu takibin mükerrer olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine hükmedildiği, kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, alacaklı tarafından kararın temyiz edildiği görülmüştür.

İcra mahkemesi kararlarının, maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmeseler de, kendi aralarında kesin hüküm oluşturdukları uygulamada kabul edilmektedir.

HMK'nın 303/1. maddesi; “Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.” şeklinde düzenlemiştir.

HMK'nın 114/1-i maddesi uyarınca kesin hüküm dava şartı olup, kesin hükümün varlığı halinde HMK'nın 115/2. maddesi, davanın dava şartı noksanlığı nedeniyle usulde reddedilmesini zorunlu kılmıştır.

Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesinin 2021/745 Esas ve 2022/114 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; borçlunun aynı alacağa ilişkin mükerrer icra takibi başlatıldığını ileri sürerek Kahramanmaraş İcra Müdürlüğünün 2021/... Esas sayılı dosyasının iptalini talep ettiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği ve bu kararın da 10.06.2022 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Şikayet ve takip dosyasının incelenmesinde ise; borçlunun, aynı alacağa istinaden ESAS NO : 2025/2371

mükerrer takip yapıldığını ileri sürerek Kahramanmaraş İcra Müdürlüğünün 2021/... Esas sayılı dosyasının iptalini talep ettiği, buna göre daha önce kesin hükümle karar bağlanan Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesinin 09.02.2022 tarihli 2021/745 E.-022/114 K. sayılı dosyasındaki talepler ile temyiz incelemesine konu Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesinin 12.12.2024 tarihli 2024/796 E.-2024/125 K. sayılı dosyasındaki taleplerin, şikayet sebeplerinin ve taraflarının aynı olduğu görülmüştür.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetin HMK'nın 114/1-i maddesi uyarınca kesin hüküm nedeniyle reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.