Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/2614 K.2025/4228

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, davacının icranın geri bırakılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Ankara Batı 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 22.10.2024 tarih ve 2024/963 D.İş E.-2024/962 D.

İş K. sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, davacı tarafından, talebin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince kararın kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verildiği, davacı tarafca bu karara karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 30.01.2025 tarih ve 2025/132 E. 2025/102 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nın 363/1. ve 365/1-son maddeleri gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği,

bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanun'un bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen karar İİK'nın 36. maddesinin uygulanma biçimine ilişkin olup, konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nın 363/1. ve 365/1-son maddeleri gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.