Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/2767 K.2025/4230

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Somut olayda, davacının meskeniyet iddiası nedeniyle haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İstanbul 21. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.05.2023 tarih ve 2022/170 E. 2023/340 K. sayılı kararı ile şikayetin kabulüne, davacıya ait taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verildiği, davalı tarafından, talebin kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 24.12.2024 tarih ve 2023/2573 E.-2024/3512 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

yeniden hüküm kurulmak suretiyle şikayetin yasal 7 günlük süre aşımından reddine İİK’nın 365/1-son maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verildiği, davacı tarafından bu karara karşı temyiz yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. ve 365/1-son maddeleri ile aynı Kanun'un bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar meskeniyet şikayetinin yasal 7 günlük süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin olup, kesin nitelikte olduğundan anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.