Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/3011 K.2025/3871

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 344. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Denizli 1. İcra Ceza Mahkemesinin 16/06/2023 tarihli ve 2022/153 esas, 2023/409 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci Denizli 2. İcra Mahkemesinin 08/11/2023 tarihli ve 2023/47 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanık tarafından şikayete konu 2022 Şubat, Mart ve Nisan aylarına ilişkin nafaka borcunun ödendiğinden bahisle tazyik hapsinin düşürülmesi talebinin reddine dair Denizli 1. İcra Ceza Mahkemesinin 16/06/2023 tarihli ve 2022/153 esas,

2023/409 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci Denizli 2. İcra Ceza Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli ve 2024/6 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 06/03/2025 gün ve 94660652-105-20-11504-2024-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2025 gün ve KYB-2025/33374 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, sanık tarafından şikayete konu nafaka borcunun ödendiğinden bahisle talepte bulunulması üzerine, itiraz ve merci mahkemelerince, sanığın şikayete konu edile ve şikayet tarihinden sonra oluşmuş bütün taksitleri ödemediği, kararın yerine getirilmediğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 16/02/2021 tarihli ve 2020/9399, 2021/1570 karar sayılı ilâmında yer alan "...somut olayda...takip dosyası ile...tarihleri arasında birikmiş tedbir nafakası borcunu ödenmediğinden dolayı şikâyette bulunulduğu, takip talebinde cari nafaka alacağı talep edilmeyip adi alacak niteliğindeki geçmiş dönem nafaka borçlarının tahsilinin talep edildiği, işleyecek aylık nafaka talebinin bulunmadığı,

müşteki vekilinin...takip dosyasına konu nafaka alacaklarının hiç ödenmediği gerekçesiyle şikâyette bulunması neticesinde... sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle...kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla...BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar ile,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19/04/2005 tarihli ve 2005/17-7 esas, 2005/37 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5358 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesinde düzenlenen ve şikâyete tabi bulunan nafaka hükmüne uymamak suçunun oluşabilmesi için, nafaka ödenmesinin kesinleşmiş bir mahkeme kararına dayanması, aylık nafakanın tahsili için icra takibine başlanılmış ve icra emrinin borçlu-sanığa tebliğ edilmiş olması, borçlunun ilâmda yazılı ödeme koşullarına uymaması, aylık nafakaya hükmedilmesi halinde icra emrinin tebliği ile şikâyet tarihi arasında işlemiş en az bir aylık cari nafaka borcunun bulunması,

borçlu-sanık tarafından nafakanın kaldırılması veya azaltılması hususunda açılmış bir davanın bulunmaması, dava açılmış ise sonuçlanmış olması ve şikâyet hakkının suçun işlendiğinin öğrenilmesinden itibaren 3 ay ve her halde işlenmesinden itibaren 1 yıl içinde kullanılması gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Somut incelemeye konu dosyada, müştekinin 26/04/2022 tarihli dilekçesinde sanık hakkında 2022 Şubat, Mart ve Nisan aylarına ilişkin nafaka bedelinin ödenmemesi nedeniyle şikâyette bulunduğu, dosyada mevcut ...

Bankasına ait ödeme makbuzunda borçlu sanığın 19/12/2023 tarihinde " 2022 Şubat, Mart ve Nisan ayları nafakası" açıklamasıyla 2.900,20 Türk lirası ödediği, sanığın icra emrinin tebliği ile şikayet tarihi arasında muaccel olan sadece 2022 Şubat, Mart ve Nisan aylarına ait nafaka borcunun bulunduğu ve şikayet tarihinden sonra muaccel olacak nafaka borçlarından sorumluluğunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, ödeme nedeniyle sanık hakkındaki davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın kabulüne karar verilmesi yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;