Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/3091 K.2025/4289

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01/01/2025 tarihinden itibaren beş yüz kırk dört bin Türk Lirası olarak uygulanmaktadır.

Somut olayda, alacaklının. 70.000,00-TL.

(2021 yılı bakiye kira alacağının) asıl alacağın tahsili amacıyla başlatılan örnek 13 takibe borçlu tarafından yapılan itirazın kaldırılması ile mecurdan tahliyesi talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, Ortaca İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03/06/2024 tarih ve 2023/118 E. 2024/95 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, davalının davaya konu taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, davalı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 27/01/2025 tarih ve 2024/1521 E. 2025/143 K sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verildiği,

bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; 70.000,00-TL. (2021 yılı bakiye) kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan örnek 13 takibe yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye talebine ilişkin olup temyiz kesinlik sınırının tespitinde itirazın kaldırılmasına konu asıl alacak miktarı ile takip tarihi itibariyle 1 yıllık kira bedeli toplamı dikkate alınmaktadır. Uyuşmazlık konusu değerin, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, İİK'nun 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.