Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/3593 K.2025/4639

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Taşınmaz maliki borçlu vekili tarafından, 18.12.2023 tarihinde yapılan ihale ile ilgili olarak kıymet takdir raporunda taşınmazın gerçek değerinin belirlenmediği, kıymet takdir raporu ve satış ilanının müvekkiline ve eşine tebliğ edilmediği, 103 davet kağıdının müvekkiline tebliğ edilmediği ileri sürülerek ihalenin feshi şikayeti ile icra mahkemesine başvuruda bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesince şikayet dilekçesinde ileri sürülen fesih sebepleri incelenerek şikayetin reddine ve şikayetin esası incelenmediğinden para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği,

karara karşı şikayet eden borçlu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anılan kararın şikayet eden borçlu vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Şikayetçi borçlu vekilinin temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7343 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 134. maddesinin 5. fıkrasının 3. bendi uyarınca; icra mahkemesi işin esasına girerek talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkum eder.

Yasanın para cezasına ilişkin bu hükmü emredici nitelikte olup, kamu düzenine ilişkin bulunduğundan re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulunun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere; kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamaz.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince işin esasına girilmek suretiyle ihalenin feshi sebeplerinin incelenmesi ve şikayetin reddine hükmedilmesi yerinde ise de; istemin reddine karar verilmesine rağmen, temyiz eden şikayetçi borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmemesi isabetsiz olup, kararın para cezasına hasren ve re'sen bozulması gerekmiştir.