Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/3927 K.2025/6074

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2025 tarihinden itibaren beş yüz kırk dört bin Türk Lirası olarak uygulanmaktadır.

Somut olayda, davacının 15.02.2024 tarihli kapak hesabının iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İstanbul 25. İcra Hukuk Mahkemesinin 22.03.2024 tarih ve 2024/101 E.-2024/174 K. sayılı kararı ile şikayetin kısmen kabulüne karar verildiği, anılan karara karşı davalının istinaf yoluna başvurduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 10.03.2025 tarih ve 2024/1471 E.-2025/480 K. sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın miktar itibari ile kesin olduğu anlaşılmakla istinaf başvurusunun İİK’nın 363. ve İİK’nın 365. maddeleri gereği reddedildiği,

bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. madde yollamasıyla HMK'nın 346/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği, davalı tarafından bu kez son olarak verilen ek kararın temyiz konusu yapıldığı görülmektedir.

Uyuşmazlık konusu değerin (İlk Derece Mahkemesince iptal edilen 38.439,88 TL miktarlı kapak hesabı ile davalı lehine hükmedilmeyen 12.000,00 TL miktarlı vekalet ücreti toplamı olan 50.439,88 TL), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine (10.03.2025) göre, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını (544.000,00 TL) geçmediği anlaşıldığından, İİK'nın 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.