Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/4693 K.2025/8462

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilini kredi borcu sebebi ile davalı ...'ten alacaklı olduğunu, davalı borçlu aleyhine icra takipleri yapıldığını, alınan rehin açığı belgesine dayalı olarak Konya 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/10492 E sayılı dosya ile takip yapıldığını, davalı borçlunun acz halinde olduğunu, mal kaçırma gayesi ile adına kayıtlı gayrımenkulü diğer davalıya devredildiğinin tespit edildiğini beyan ederek davalılar arasındaki tasarrufun iptali ile icra dosyasından cebri icra yetkisi verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin müteahhitlik yaptığını, dava konusu gayrımenkulü boş arsa olarak satın alıp üzerine inşaat yaptığını, her ne kadar tapuda 35.000,00 TL e satın alındığı belirtilmişse de eşi tarafından davalı borçlu lehine düzenlenmiş çekler ile toplamda 185.000,00 TL ödeme yapıldığını, (30.04.2018- 30.05.2018-30.06.2018 keşideli 50.000 TL bedelli çek) bedel farkının bulunmadığını, beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne, dava konusu Konya İli, ... İlçesi, ...

Mahallesi, 392 ada, 193 parselde, 1 ve 8 bağımsız bölüm numaraları ile davalılardan ... adına kayıtlı taşınmazların Konya 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/10492 Esas sayılı icra dosyasındaki alacak ve ferilerinin tahsili amacıyla İİK 277. ve devamı maddeleri uyarınca Konya 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/10492 Esas sayılı dosyasında 193.200,00 TL asıl alacak ve fer'isi ile sınırlı olarak cebri icra yetkisi tanınmasına,

Davalı ...'nın, dava tarihinden sonra devir ettiği taşınmazlara ilişkin 193.200,00 TL tazminatın, Konya 9. İcra Müdürlüğü'nün 2019/10492 Esas sayılı icra dosyasındaki alacak ve feriileri ile sınırlı olmak üzere davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

İİK’nun 278/3-2 maddesinde “Mütat hediyeler müstesna olmak üzere, hacizden veya haczedilecek mal bulunmaması sebebiyle acizden yahut iflasın açılmasından haczin veya aciz vesikası verilmesinin sebebi olan yahut masaya kabul olunan alacaklardan en eskisinin tesis edilmiş olduğu tarihe kadar geriye doğru olan müddet içinde yapılan bütün bağışlamalar ve ivazsız tasarruflar batıldır. Ancak, bu müddet haciz veya aciz yahut iflastan evvelki iki seneyi geçemeyeceği” belirtilmiştir.

İİK'nun 280.maddesinde malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar vermek kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastının işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde tasarrufun iptal edileceği hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece; dava konusu Konya İli,.... İlçesi,...

Mahallesi, 392 ada, 193 parselde kayıtlı arsa, 02/04/2018 tarihinde 35.000,00 TL bedelle borçlu tarafından davalı ...'ya satıldığı, ...'nın dava konusu taşınmazı satın aldıktan sonra taşınmazda bina yaptırdığı, taşınmazda 8 adet bağımsız bölüm oluşturduğu, bilirkişi tarafından taşınmazın, tasarruf tarihindeki çıplak arazi değerinin 193.200,00 TL olarak belirlendiği, taşınmazın gerçek değeri ile satış bedeli arasında fahiş fark olduğu, davalılar arasında bir akrabalık ilişkisi yok ise de taşınmazın bu denli düşük fiyatla satılmış olması sebebiyle, satışın muvazaalı olduğu,

davalı borçlunun eşi tarafından verilen çekler yönünden ise kişinin kendi muvazaasına dayanamayacağı kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Somut olayda; davalı borçlu ..., kendisine ait dava konusu Konya İli, .... İlçesi, ... Mah. 392 ada, 193 parselde kayıtlı arsasını 02.04.2018 tarihinde 35.000,00 TL bedelle davalı ...'ya devretmiştir.

...; müteahhitlik yaptığını, dava konusu gayrımenkul için eşi tarafından keşide edilen 30.04.2018 - 30.05.20 18... .06.2018 keşideli 50.000'er TL bedelli çekleri davalı borçluya verdiğini, iş bu çeklerin de davalı borçlu tarafından tahsil edildiğini, tapuda gösterilen değer haricinde 150.000,00 TL bedelli çekler ile de ödeme yaptığını, dava konusu gayrımenkulü gerçek değerinde satın aldığını beyan etmiştir.

Davalılar arasında aynı ilçede müteahhitlik yaptığı iddiası dışında başkaca bir tanıdıklık, iş ilişkisi de olduğu somut deliller ile ortaya konulamamıştır.

Davalı borçlunun eşi tarafından aralarında başkaca bir iş ilişkisi olup olmadığı değerlendirilmeksizin verilen çeklerin neye dayalı olarak verildiği de belirlenmeksizin veya davalı borçlu ile davalı ... arasında herhangi bir iş ilişkisi veya tanıdıklık ilişkisi olup olmadığı somut deliller ile belirlenmeksizin, iş bu çeklerin dava konusu gayrımenkulün satışına dair olmadığı bu sebeple de dava konusu gayrımenkulünün tapuda gösterilen değeri ile tasarruf tarihindeki gerçek değeri arasında misli aşan farkın bulunduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; ilk derece mahkemesince kesin rehin açığı belgesinin aciz vesikası olarak kabul edilmesi doğru değilse de dosyaya ibraz edilen 10.03.2019 tarihli haciz tutanaklarının İİK gereğince geçici aciz vesikası hükmünde olduğu görülmüştür.

Yine mahkemece ayrı ayrı bent olarak tazminata hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.