Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/6865 K.2025/8445

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Mahkemece, borçlu ile davacı üçüncü kişinin muvazaalı olarak boşandıklarının tespit edilemediği, dinlenen tanık beyanları ve kolluk araştırmalarına göre borçlunun hayvancılık faaliyetine devam etmediği, üçüncü kişinin hayvancılık faaliyetinde bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı alacaklı istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, haciz mahallinde davalı borçlunun bulunmadığı, borçluya ait belgeye rastlanılmadığı, davalı borçlu ile davacı üçüncü kişinin borcun doğum tarihinden önce boşandığı, ödeme emrinin davalı borçluya haciz adresinde tebliğ edilmediği, davacı ile davalı borçlu arasında sonlanan evlilik bağı bulunmasının mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı lehine olduğunun kabulü için yeterli olmadığı, yasal karinenin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerektiği, davalı alacaklı tarafından davacı ve davalı borçlu arasında muvazaalı işlem yapıldığı ispat edilemediği gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haciz borçlu ...’ın huzurunda yapılmamış ise de, aksi sabit oluncaya kadar geçerli haciz tutanağında haciz mahalline gelen komşu tarafından "burayı borçlunun diye biliyoruz ama resmiyeti bilemem, arada uğruyor" şeklinde beyanı yer almış, yine haciz mahallinde duvarda borçlunun soyadı ile uyumlu olacak şekilde ... Besicilik yazdığı görülmüştür. Davacı üçüncü kişi ile borçlu karı-koca iken 4.3.2020 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları anlaşılmıştır.

Davacı üçüncü kişi, haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu iddia etmekte olup, delil olarak ise hayvanların kulak küpe numaralarına ve İlçe Tarım Müdürlüğü kayıtlarına dayanmıştır. Haczin yapıldığı işletmenin 17.9.2012 tarihli işletme tescil belgesine göre davacı üçüncü kişiye ait olduğu ileri sürülmüş ise de, davalı borçlunun da 17.01.2008 tarihinde tescil edilen işletmesinin bulunduğu ve işletme kapsamında küçükbaş hayvanların yer aldığı görülmüştür.

Ayrıca hacze konu hayvanların bir kısmının kulak küpe numaraları İlçe Tarım Müdürlüğü yazısı uyarınca davacı adına kayıtlı ise de anılan belgeler ilgilinin beyanına dayalı olarak düzenlendiklerinden, istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler.

Öte yandan, dosya kapsamında yer alan kolluk araştırmasında, davalı borçlunun 2015 tarihinden itibaren hayvancılıkla uğraşmadığı, nakliye ve şoförlük işi yaptığı tespit edilmiş, bununla birlikte dosya kapsamında yer alan 10.3.2021 tarihli vergi dairesi kayıtlarına göre davacı üçüncü kişinin de 17.09.2020 tarihi itibari ile şehir içi yük taşımacılığı alanında mükellefiyet kaydı oluşturduğu görülmüştür.

Bütün bu hususular birlikte değerlendirildiğinde borçlu ile üçüncü kişinin eylem ve fikir birliği içinde hareket ettiği, mal kaçırmak amacıyla danışıklı işlemler yaptığı anlaşılmıştır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.