Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/7364 K.2025/8337

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait örnek 13 nolu ilamsız takipte, borçluların takibe itirazı üzerine alacaklının itirazın kaldırılması, tahliye ve tazminat istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 479.692,02 TL asıl alacak yönünden itirazın kaldırılmasına, taşınmazın tahliyesine ve takip konusu alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatının borçlulardan alınarak alacaklıya verilmesine karar verildiği, borçlular tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nın 269/d maddesi delaletiyle uygulanması gereken aynı Kanun’un 68/son maddesinin ilk cümlesinde; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece tazminata hükmedilmesi yerinde ise de; mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilen asıl alacak olan 479.692,02 TL yerine takipte yazılı alacak miktarı üzerinden tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.