KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2025/8262 E., 2026/863 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
Karar Metni
365 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, keşideci borçlu tarafından imzaya itiraz edildiği, İlk Derece Mahkemesince, alınan rapor doğrultusunda imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.
İİK'nın 170/son maddesinde; "... İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın % 10'u oranında para cezasına mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, takip dayanağının hamiline yazılı çek niteliğinde olduğu ve ilk ciranta tarafından takibe konulduğu görülmüş olup, alacaklının imzanın borçluya ait olup olmadığını bilebilecek durumda olmadığı, çeki takibe koymada ağır kusurlu ya da kötüniyetli olduğunun da tespit edilemediği anlaşıldığından alacaklının tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2025/8262, K. 2026/863, 12 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama