Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/8846 K.2026/1196

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; davacının, davalılar ..., ... ve ...’dan alacaklı olduğunu, davalı borçlular hakkında ... İcra Müdürlüğünün 1999/5596, 1999/5598, 1999/5599, 1999/5600, 1999/5639, 1999/5640, 2003/2944, 2000/465, 2003/1696 Esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, borçluların adına kayıtlı taşınmazları diğer davalılara devrettiğini, devir işlemlerinin alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı şekilde yapıldığını ileri sürerek, BK 19. maddede düzenlene muvazaa hukuksal nedenine dayalı tasarrufun iptali talebinin kabulü ile tazminata hükmedilmesine, haciz ve satış yetkisi tanınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davalı ... ’ya hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı borçlu ... tarafından davalı ...'e devri yapılan 121/392 hissesine yönelik davalı ... aleyhine açılan davanın feragat nedeni ile reddine; davalılar ... ve ... yönünden açılan davanın reddine, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ...

Mevkii, 673 Ada, 40 Parsel yönünden açılan davanın kabulü ile ... hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına; davalı ... tarafından davalı ...'e 09.06.2000 tarihinde 3298 yevmiye no ile devri yapılan hisse bakımından davanın konusuz kalması sebebi ile bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, AAÜT uyarınca hesap olunan 378.314,54 TL vekalet ücretinden 364.577,98 TL'nin davacı taraftan alınarak davalı ... ve Metin tarafına, 13.736,56 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı ...'ye verilmesine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümlerinin elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre davacının aşağıda belirtilen sebepler dışındaki sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemenin 16.07.2013 tarih, 2008/21 E.-2013/357 K. sayılı kararıyla; davalılar ... ve ... hakkında davanın reddine, bu davalılar lehine 35.075,50 TL vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş, anılan kararın temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.01.2016 tarih, 2014/3465 E.-2016/594 K. sayılı kararı ile bu davalılar hakkında verilen davanın reddine ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Şu halde anılan davalılar bakımından kararın kesinleştiği gözetilmeden mahkemece verilen son kararla bu davalılar yararına güncel tarife üzerinden yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Yine mahkemenin aynı kararı ile davalılar ... ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.01.2016 tarih, 2014/3465 E.-2016/594 K. sayılı kararı ile davalılar hakkında verilen davanın reddine ilişkin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Bu davalılar yönünden verilen davanın reddine ilişkin kararın kesinleşmesine karşın mahkemece verilen son karar ile yeniden davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.