Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2026/769 K.2026/1705

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, davacının mehil vesikası verilmesine dair icra müdürlüğü kararının kaldırılması istemiyle İcra mahkemesine başvurduğu, Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 04.11.2025 tarih ve 2025/612 E. 2025/774 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, davacı tarafından, şikayetin reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 02.12.2025 tarih ve 2025/1832 E.-2025/1930 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nın 363/1. ve 365/1-son maddeleri gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanun'un bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar İİK'nın 36. maddesinin uygulanma şekline ilişkin olup, konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nın 363/1. ve 365/1-son maddeleri gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.