Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1002 K.2012/3607

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar ..., ... ve ...'un olay tarihinde gece vakti sayılan saat 05:00 sıralarında yakınanın işyerinin keşif ve bilirkişi raporuna göre muhkem ve sağlam olmayan kapısını levye ile zorlayıp, açarak içeriden hırsızlık yapmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin; 765 sayılı TCK'nın 492/1-son maddesindeki suça uyduğu halde, eylemin karşılaştırma yapılırken 765 sayılı TCK'nın 493/1-son. maddesine uyduğunun kabul edilmesi kanuna aykırı ise de, sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 492/1-son. maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından,

Sanıkların hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1-son,102/4. maddelerine göre, hükümden sonra 01.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 66/1-e. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanunun 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Kanunun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanıklar hakkında hükümlülük kararının verildiği 07/06/2005 ile inceleme tarihleri arasında geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,