Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/10226 K.2012/11815

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/1-b-3 ve 254. maddeleri gereğince gündüzleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesine rağmen uzlaştırma işlemlerine girişilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Yasanın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesine göre suça sürüklenen çocuğun işlediği suçtan dolayı üç yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilmesi durumunda, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması ve suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması durumunda 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince cezasının ertelenebileceği gözetilmeden, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından erteleme sınırları içinde kalan hapis cezalarının yetersiz gerekçe ile ceza miktarı dikkate alınarak şartları oluşmadığından bahisle 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,