KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/10400 E., 2012/4971 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlığa teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, yakınana ait işyerinin camını kırarak içeri girip hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/4 ve 151/1. maddeleri gereğince zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. Maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazlan da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 Sayılı TCK 143/1, maddesi ile uygulama yapılırken gerekçesi açıklanmadan en üst oranda arttırım yapılması, teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken de yine gerekçesi açıklanmadan en alt düzeyde indirim yapılması,
2-Somut olayda koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 145. maddesi ile uygulama yapılması,
3-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki haklardan aynı maddenin 3. bendi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılması yerine, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
4-Sanık hakkında, Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/107 E ve 2002/980 K sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/10400, K. 2012/4971, 6 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama