Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/1045 K.2012/2353

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-25/04/2005 tarihli bilirkişi raporuna göre aracın sol ön kapısının tavana yakın kısmından dışa doğru levye veya benzer bir alet ile eğilerek kapı aralanmış ve bilahare kapı kilidi içten açılarak araca girilmiş olduğunun bildirilmesi karşısında ,suçun haksız olarak bulundurulan anahtar veya bir aletle kilit açmak suretiyle işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışmadan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılmış olması,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,