Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/10462 K.2012/10390

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde gece vakti yakınanın işyerine kepenk ve alüminyum doğrama kapısını zorlayarak açıp girerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4 ve 151/1. maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait 2 ilamın tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2003 tarih ve 2003/254 Esas - 2003/1175 Karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522, 55/3, 59, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince verilen 1.537.081.000 TL ağır para cezasına ilişkin; yine Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2003 tarih ve 2002/781 Esas - 2003/1091 Karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522, 55/3, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince verilen 1.163.040.000 TL ağır para cezasına ilişkin ilamların 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,