Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/11604 K.2012/13453

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 27.12.2005 tarihli dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu verilen hükümde yasa yolu, başvuru şekli ve başvuru süresinin ne zaman başlayacağının gösterilmediği anlaşılmakla, hükümlünün temyiz istemi süresinde kabul edilip 02.05.2006 tarihli temyiz talebinin reddi kararı kaldırılarak, 02.06.2006 tarihli karar ile 03.07.2006 tarihli kararların hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 53 maddesine uyan hırsızlık ve aynı yasanın 116/2-4, 53 maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçuyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de;

mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 53 maddesi gereğince yapılan lehe yasanın tespitine yönelik değerlendirmesinde belirlenen sonuç cezanın alt sınırdan takdiri halinde dahi kesinleşen hüküm ile 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522 (pek hafif), 59 maddesi ile yapılan uygulamanın her durumda sanık lehine olması ve bireyselleştirmenin yapılması için takdir hakkının kullanılmasının gerekmemesi nedeniyle, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.