Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/11973 K.2012/6601

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, kapı kilidini kırmak suretiyle yakınanın işyerine girdiğinin anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kısa kararda yargılama gideri miktarı gösterilmemiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda gösterilerek çelişki yaratılması,

2-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanığın göz altında ve tutuklu kaldığı süre gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık hakkında hükmolunan sonuç ceza adli para cezası olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesine aykırı olarak, adli para cezanın ertelenmesi ve denetim süresi belirlenmesi,

4-Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde, sadece hapis cezasına mahkumiyet halinde uygulanması mümkün bulunan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

5-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının hangi eşit zaman aralıklarında ödeneceğinin gösterilmeyerek hükmün infazında tereddüt yaratılması,

6-Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

7-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında, kanuna uygun olmayacak şekilde “sanığın kamu hizmetlerinden yasaklanmasına” karar verilmesi,