Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/12242 K.2012/18476

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 ve 116/2-4, 119/1-c maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının yanı sıra, aynı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, onucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

2- Sanıklar ... v... Güven hırsızlık eylemine doğrudan katıldıkları gözetilmeden, 765 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi yerine, 65/3. maddesiyle hüküm kurulması,

3- İştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,