Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/12303 K.2012/14345

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kişisel çeviklikle müştekiye ait apartman dairesine balkon kapısından girmek suretiyle hırsızlık yapmak eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen “özel beceri” olarak nitelendirilemeyeceği, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1 (pek fahiş) maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 53 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, lehe yasanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine, aynı Yasanın 142/2-b. maddesinin hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/4. maddesinde tanımlanan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,