Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/12357 K.2012/14344

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Temel uygulama maddesinin denetim olanağını ortadan kaldıracak şekilde “142/1” olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince uygulama yapılırken artırımın en fazla 1/3 oranında olabileceği gözetilmeden 1/2 oranı üzerinden artırım yapılması ve sonuçta fazla cezaya hükmedilmesi,

3- 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29.06.2005 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,