KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/12668 E., 2012/15694 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümde 765 sayılı TCK'nın 61. maddesi uygulandığı halde TCK'nın 62. maddesi yazılması, indirim oranının da 2/3 yerine 1/3 yazılması, 522/1. maddesinin uygulanması sırasında pek hafif değerden dolayı 2/3 olan indirim oranının 1/3 yazılması hususları, yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası mahiyetinde kabul edilmiştir.
Sanık hakkında tekerrürün uygulanma koşulları bulunduğu halde 765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulanmaması, buna bağlı olarak da TCK'nın 522/1. maddesinin lehe olan hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 1997/738-1999/607 Esas-Karar sayılı ilamıyla içtimaen 12 yıl 45 ay 2 gün hapis cezasına hükümlü olup 4616 sayılı Yasadan yararlanarak 22.12.2000 tarihinde koşullu salıverildiği, bihakkın tahliye tarihinin ise 27.09.2014 olduğu halde 21.04.2002 tarihinde işbu dosyaya konu suçu işlediği anlaşılmakla; koşullu salıvermenin geri alınması için Mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.Ancak;
765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesinin uygulanması sırasında, 1 yıl hapis cezası üzerinden 2/3 indirim yapılırken 4 ay hapis cezası yerine 4 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/12668, K. 2012/15694, 4 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama